ویرایش تصویر

این شخص را به یک نیم‌تنه گچی در ویترین موزه تبدیل کن، با نسبت تصویر ۳:۴. چهره باید صد درصد همان بماند: استخوان‌بندی صورت، فاصله چشم‌ها، خط ابرو، فرم بینی و لب، رنگ پوست و مدل مو عینا از عکس مرجع بیاید. هیچ چیز را زیباتر، جوان‌تر یا لاغرتر نکن. داخل یک ویترین شیشه‌ای، روی یک پایه چوبی کوتاه، نیم‌تنه گچی همین شخص را بگذار: از سینه به بالا، سر کمی به سمت راست چرخیده، بدون رنگ و کاملا سفید مات. جزئیات چین‌های پیشانی و سبیل باید با همان دقت مجسمه‌سازی کلاسیک تراشیده شده باشد. سطح گچ را واقعی نشان بده: بافت ریز، چند حباب کوچک، یک تراشه رفته از لبه شانه، و گردوغبار نازک در فرورفتگی‌ها. روی پایه، یک پلاک برنجی کوچک و مایل بگذار. روی پلاک با حروف حکاکی‌شده و ریز دقیقا این دو سطر را بنویس: سطر اول استاد حسن نوری و سطر دوم گچ، ۱۳۴۲. هیچ نوشته دیگری در تصویر نباشد و هیچ گیومه یا علامت نقل‌قولی کشیده نشود. پس‌زمینه داخل ویترین یک دیواره خاکستری تیره و ساده است. روی شیشه جلو، بازتاب ملایم چراغ‌های سقف و شبح بسیار کم‌رنگ یک بازدیدکننده دیده می‌شود. نور را دو نورافکن کوچک از بالا بگذار که سایه‌های کنترل‌شده و نرم روی گچ می‌سازند. عمق میدان کم. پرداخت نهایی باید عکاسی واقعی باشد نه رندر، با بافت درست ماده، لبه‌های تمیز و دانه بسیار ظریف.