ویرایش تصویر

این شخص را به یک عروسک خمیری انیمیشن تبدیل کن، با نسبت تصویر ۳:۴. چهره باید صد درصد همان بماند: استخوان‌بندی صورت، فاصله چشم‌ها، خط ابرو، فرم بینی و لب، رنگ پوست و مدل مو عینا از عکس مرجع بیاید. هیچ چیز را زیباتر، جوان‌تر یا لاغرتر نکن. عروسک باید واقعا از خمیر مجسمه‌سازی ساخته شده باشد: سطح مات و کمی ناهموار، اثر انگشت و رد ابزار مدل‌سازی روی گونه‌ها و لباس، و لبه‌هایی که کاملا صاف نیستند. سر کمی بزرگ‌تر از تناسب طبیعی. چهره را ساده اما قابل بازشناسی کن: همان فرم صورت، همان خط ابرو، همان شال کرم که حالا یک تکه خمیر کرم‌رنگ تا خورده است، و مانتوی سرمه‌ای از خمیر آبی تیره. چشم‌ها دو مهره کوچک براق. او ایستاده و یک دست را کمی بالا آورده، انگار وسط یک حرکت است. زیر پایش یک صفحه فلزی کوچک برای تثبیت دیده می‌شود. صحنه پشت سر هم باید دست‌ساز باشد: یک دیوار مقوایی با پنجره کشیده‌شده، یک گلدان خمیری، و کف چوبی. همه چیز در همان مقیاس ماکت. نور را نورپردازی استودیویی یک صحنه انیمیشن بگذار: دو منبع نرم از چپ و راست، سایه‌های کوتاه و کنترل‌شده، و عمق میدان بسیار کم که مقیاس کوچک را لو می‌دهد. پرداخت نهایی عکاسی واقعی باشد نه رندر، با بافت درست ماده، لبه‌های تمیز، عمق میدان مناسب و دانه بسیار ظریف.