ویرایش تصویر

همین نیم‌رخ را به یک نقش‌برجسته سنگی هخامنشی تبدیل کن، با نسبت تصویر ۴:۳. خط نیم‌رخ باید دقیقا همان بماند: همان زاویه پیشانی، همان برجستگی بینی، همان فرم لب و چانه و همان حجم ریش. کسی که عکس اصلی را دیده باید بتواند این چهره را در سنگ بازبشناسد. تناسب‌ها را تغییر نده. کل تصویر باید از سنگ آهک خاکستری مایل به کرم تراشیده شده باشد، با همان شیوه نقش‌برجسته کم‌عمق پلکان آپادانا: عمق حجاری کم اما خطوط لبه تیز و قاطع. ریش را به شیوه هخامنشی حجاری کن، یعنی ردیف‌های منظم و موازی از فرهای مارپیچ که با فاصله یکسان کنار هم نشسته‌اند. موها را هم به همان شکل ردیفی و هندسی پشت سر ببر. بر تن او ردای بلند و چین‌دار پارسی بگذار که چین‌های موازی و عمودی‌اش با دقت حجاری شده‌اند. روی سرش یک تاج استوانه‌ای کوتاه با نقش گل نیلوفر بنشان. یک دست را در سطح سینه نگه دار که ساقه یک گل نیلوفر آبی را گرفته است. سطح سنگ باید کهنه و واقعی باشد: ساییدگی ملایم روی برجسته‌ترین نقاط مثل نوک بینی و لبه تاج، ترک‌های موی ریز در زمینه، لکه‌های تیره باستانی در فرورفتگی‌ها، و چند کنده‌کاری فرسوده در حاشیه. هیچ رنگی جز تن‌های سنگ روی تصویر نباشد. نور را از سمت راست و با زاویه بسیار کم بتابان، همان نور اواخر بعدازظهر که در تخت‌جمشید حجاری را بیرون می‌کشد: برجستگی‌ها روشن، فرورفتگی‌ها با سایه‌های باریک و خوانا. پرداخت نهایی عکاسی معماری باشد نه رندر، با عمق میدان کم و بافت دانه‌دانه سنگ در نزدیک‌ترین نقطه.