ویرایش تصویر

این چهره را از حبه‌های قند بساز، با نسبت تصویر ۱:۱. چهره باید صد درصد همان بماند: استخوان‌بندی صورت، فاصله چشم‌ها، خط ابرو، فرم بینی و لب، رنگ پوست و مدل مو عینا از عکس مرجع بیاید. هیچ چیز را زیباتر، جوان‌تر یا لاغرتر نکن. تصویر باید یک موزاییک واقعی روی سطحی تیره باشد که از صدها حبه قند مکعبی ساخته شده، هر کدام در شبکه‌ای منظم و با فاصله بسیار کم کنار هم چیده شده. لبه‌های هر حبه باید تیز و کمی خرد شده باشد و بافت دانه‌دانه شکر روی سطحشان دیده شود. چون قند سفید است، سایه‌روشن چهره را با دو ترفند بساز: حبه‌هایی که کمی در چای فرو رفته‌اند و رنگ کهربایی گرفته‌اند برای تن‌های میانی و تیره، و حبه‌های سفید دست‌نخورده برای نقاط روشن. برای تیره‌ترین نواحی مثل مو و ته‌ریش، حبه‌ها را کاملا در چای پررنگ خیسانده و قهوه‌ای تیره بگذار. فرم صورت و مدل موی پرپشت باید با همین سه چهار تن قابل بازشناسی بماند. چند حبه در حاشیه کمی کج نشسته یا شکسته‌اند و خرده‌های ریز شکر دور آنها ریخته. دوربین از بالا و عمود. نور مایل از سمت راست بتابان تا هر مکعب سایه کوچک خودش را روی سطح بیندازد و شبکه برجسته دیده شود. پرداخت نهایی عکاسی واقعی باشد نه رندر، با بافت درست ماده، لبه‌های تمیز، عمق میدان مناسب و دانه بسیار ظریف.