ویرایش تصویر

همین شخص را کوچک کن و داخل یک کاسه آش رشته بنشان، با نسبت تصویر ۳:۴. چهره باید صد درصد همان بماند: استخوان‌بندی صورت، فاصله چشم‌ها، خط ابرو، فرم بینی و لب، رنگ پوست و مدل مو عینا از عکس مرجع بیاید. هیچ چیز را زیباتر، جوان‌تر یا لاغرتر نکن. او به اندازه یک انگشت است، تا کمر در آش نشسته، زانوها را بغل کرده و شانه‌ها بالا. حالت چهره‌اش باید بین شگفتی و خنده باشد. تی‌شرت مشکی‌اش خیس شده و به تن چسبیده. کاسه یک کاسه سفالی لعاب‌دار فیروزه‌ای است، پر از آش رشته غلیظ: رشته‌ها، لوبیا، نخود و سبزی خردشده باید واقعی و قابل تشخیص باشند. روی سطح آش خطوط کشک سفید و پیاز داغ قهوه‌ای و نعناع داغ سبز تیره بریز، و بگذار یکی از خطوط کشک از کنار شانه او رد شود. بخار نازکی از سطح بلند می‌شود. کاسه روی یک سفره پارچه‌ای با نقش ساده نشسته و کنارش یک قاشق فلزی، یک تکه نان سنگک و یک بشقاب کوچک سبزی خوردن است. یک دست بزرگ انسان از سمت راست قاشق را نگه داشته و مقیاس را باورپذیر می‌کند. دوربین از بالا و کمی مایل نگاه می‌کند. نور گرم از پنجره‌ای در سمت چپ. پرداخت نهایی عکاسی غذا با وضوح بسیار بالا باشد: بافت رشته، براقی کشک و بخار همه واقعی و تیز.