ویرایش تصویر

از این شخص یک مجسمه کوچک بساز و او را داخل یک اتاق مکعبی ایزومتریک بنشان، با نسبت تصویر ۱:۱. کل صحنه باید یک مکعب کامل باشد که دو دیواره‌اش برداشته شده تا داخلش دیده شود. هیچ چیزی نباید از لبه‌های مکعب بیرون بزند. دوربین از زاویه سه‌رخ و کمی از بالا نگاه می‌کند، لبه جلویی مکعب دقیقا وسط قاب. شخصیت داخل اتاق یک فیگور کوچک به سبک مجسمه‌های پی‌وی‌سی مات است: سر بزرگ و بدن کوچک، اما چهره باید کاملا از روی عکس مرجع بیاید؛ همان عینک گرد، همان ریش کوتاه، همان موی جوگندمی و همان لبخند. پلیور شرابی را هم نگه دار. اتاق یک اتاق زمستانی ایرانی است. وسط اتاق یک کرسی چوبی با لحاف گلدار قرمز و نارنجی گذاشته شده و فیگور پشت کرسی نشسته، پاهایش زیر لحاف، یک استکان کمرباریک چای در دست و کتابی باز روی کرسی. کف اتاق یک فرش دستباف با نقش لچک‌ترنج در رنگ‌های لاکی و سرمه‌ای پهن است. روی دیوار پشتی یک قفسه چوبی پر از کتاب، یک سماور برنجی روی سه‌پایه، و یک قاب کوچک عکس سیاه‌وسفید. کنار دیوار راست یک پنجره ارسی کوچک با شیشه‌های رنگی. نورپردازی گرم و شبانه باشد: نور زرد و ملایم یک چراغ گردسوز روی قفسه، درخشش نارنجی کم‌جان از زیر کرسی، و یک نور آبی سرد و بسیار کم که از پنجره ارسی تو می‌آید. سایه‌های رنگی و بازتاب‌های واقعی روی فرش و برنج سماور بینداز. متریال‌ها باید کاملا واقع‌گرایانه باشند: پرز فرش، بافت پشم لحاف، برق برنج و مات بودن پلاستیک فیگور همه از هم قابل تشخیص. پس‌زمینه بیرون مکعب خاکستری روشن و خنثی. جزئیات بسیار بالا و لبه‌های تمیز.