ویرایش تصویر

هدف: همین کوچه را به یک ماکت دیورامای ایزومتریک برش خورده تبدیل کن. زاویه: ایزومتریک حدود سی و پنج درجه، بدون پرسپکتیو دوربین. برش: ساختمان ها از یک طرف برش خورده باشند تا داخل اتاق ها با فرش و کرسی و طاقچه دیده شود. جنس: رزین رنگ شده و مقوای برش خورده، درز قطعات و رد قلم مو روی دیوارها پیدا باشد. شناوری: کل ماکت روی زمینه استودیویی کرم شناور با سایه نرم زیرش. عناصر: جوی آب با رزین شفاف، درخت های چنار کوچک، دوچرخه و آدمک های ریز. مقیاس: عمق میدان کم و تیلت شیفت ملایم برای حس ماکت. نور: نور نرم استودیویی از بالا و چپ. بدون متن و بدون واترمارک. معماری باید همچنان تهران قدیم بخواند.