ویرایش تصویر

همین شخص را دقیقا با همین چهره و همین لباس، در تالار آینه یک کاخ قاجاری بایستان، با نسبت تصویر ۳:۴. چهره باید صد درصد همان بماند: فرم استخوان‌بندی، فاصله چشم‌ها، خط ابرو، شکل بینی و لب و رنگ پوست عینا از عکس مرجع بیاید. مانتوی سرمه‌ای و شال کرم‌رنگ هم باید همان بمانند و شال همچنان روی سر باشد. هیچ چیز را زیباتر، جوان‌تر یا لاغرتر نکن. او را کمی متمایل به راست قاب و ایستاده بنشان، وزن روی یک پا، دست‌ها آرام، نگاه رو به دوربین. پشت سرش تالار آینه یک کاخ سلطنتی قاجاری باز می‌شود: دیوارها و سقف قوس‌دار کاملا با آینه‌کاری پوشیده شده، هزاران قطعه آینه کوچک مثلثی و لوزی در الگوهای هندسی مقرنس، ستون‌های باریک با سرستون گچ‌بری، و کف سنگ مرمر روشن با فرش دستباف بزرگی در میانه. یک چلچراغ بلورین از سقف آویزان است. لبه هر قطعه آینه باید تیز و جدا دیده شود، نه محو و درهم. نور را از پنجره‌های بلند سمت راست بتابان، نور روز و نه نور شمع. این نور باید در آینه‌ها بشکند و صدها انعکاس ریز بسازد: نقطه‌های روشن روی دیوار و سقف، درخشش‌های کوچک روی بلور چلچراغ، و یک روشنایی ملایم و پخش روی صورت و شال او. پالت رنگ گرم و کم‌اشباع باشد: نقره‌ای و عسلی برای آینه‌ها، کرم برای مرمر و گچ‌بری، لاکی و سرمه‌ای در فرش، و سرمه‌ای عمیق برای مانتو. کنتراست متوسط و سایه‌های باز. پرداخت نهایی باید عکاسی معماری و پرتره واقعی باشد نه رندر سه‌بعدی: عمق میدان کم روی چهره، انتهای تالار کمی محو، خطوط عمودی ستون‌ها صاف و بدون اعوجاج، دانه بسیار ظریف، و حس اینکه این عکس با یک دوربین متوسط‌فرمت در یک بنای واقعی گرفته شده است.