ویرایش تصویر

این شخص را به یک نوازنده تار در حال اجرا تبدیل کن، با نسبت تصویر ۳:۴. چهره باید صد درصد همان بماند: استخوان‌بندی صورت، فاصله چشم‌ها، خط ابرو، فرم بینی و لب، رنگ پوست و مدل مو عینا از عکس مرجع بیاید. هیچ چیز را زیباتر، جوان‌تر یا لاغرتر نکن. او روی یک فرش دستباف نشسته، تار را روی ران راست گذاشته، دست چپ روی دسته و انگشت‌ها روی پرده‌ها، و دست راست با مضراب نزدیک کاسه ساز. سر کمی به پایین و چشم‌ها نیمه‌بسته، در حالتی غرق. تار را با جزئیات درست بساز: کاسه دوقلوی چوب توت با پوست بره کشیده روی آن، دسته بلند با پرده‌های بسته‌شده، گوشی‌های چوبی، و شش سیم که در نور برق می‌زنند. اتاق را ساده و تاریک نگه دار: دیوار گچی کرم، یک طاقچه با شمع، و پرده‌ای سنگین در سمت راست. جز فرش هیچ شلوغی نباشد. نور را یک منبع گرم و تکی از بالا سمت چپ بگذار که روی دست‌ها و کاسه ساز بیفتد و بقیه صحنه در سایه عمیق فرو برود؛ نورپردازی باید نمایشی و متمرکز باشد. هیچ نوشته‌ای در تصویر نباشد. پرداخت نهایی باید عکاسی مستند واقعی باشد نه رندر: عمق میدان کم، بافت واقعی پوست و پارچه، دانه بسیار ظریف، و هم‌خوانی کامل نور بین چهره و محیط.