ویرایش تصویر

این شخص را در میدان نقش جهان اصفهان بنشان. چهره باید صد درصد همان بماند: استخوان‌بندی صورت، فاصله چشم‌ها، خط ابرو، فرم بینی و لب، رنگ پوست و مدل مو عینا از عکس مرجع بیاید. هیچ چیز را زیباتر، جوان‌تر یا لاغرتر نکن. او در یک سوم پایین و سمت راست قاب ایستاده، پشت به دوربین چرخیده اما سرش به عقب و به سمت بیننده برگشته، با نگاهی آرام. اندازه‌اش در برابر میدان کوچک است و همین مقیاس را می‌سازد. پشت سر او مسجد شیخ لطف‌الله با گنبد کرم‌رنگ و نقش‌های اسلیمی فیروزه‌ای و طلایی‌اش قرار دارد، با سردر بلند و کاشی‌کاری مقرنس. در سمت چپ، رواق‌های دوطبقه میدان با طاق‌های آجری متوالی تا دوردست ادامه می‌یابند. میدان را زنده بساز: باغچه‌های مستطیل با چمن، حوض بلند وسط با آب آرام که گنبد در آن بازتاب دارد، چند کالسکه اسبی، و ده‌ها بازدیدکننده بسیار کوچک پراکنده در فضا. نور را نور یک ساعت مانده به غروب بگذار: آفتاب پایین و طلایی از سمت راست که کاشی‌ها را روشن می‌کند، سایه‌های بلند روی سنگ‌فرش، و آسمانی که از نارنجی کم‌رنگ در افق به آبی می‌رود. پرداخت نهایی عکاسی سفر واقعی باشد نه رندر: هم‌خوانی کامل نور و سایه بین شخص و مکان، عمق میدان مناسب، و دانه بسیار ظریف. هیچ نوشته خوانایی در تصویر نباشد.