ویرایش تصویر

این شخص را زیر طاق‌های سی‌وسه‌پل بنشان. چهره باید صد درصد همان بماند: استخوان‌بندی صورت، فاصله چشم‌ها، خط ابرو، فرم بینی و لب، رنگ پوست و مدل مو عینا از عکس مرجع بیاید. هیچ چیز را زیباتر، جوان‌تر یا لاغرتر نکن. او در گذرگاه سرپوشیده پایین پل ایستاده، در میانه یکی از طاق‌ها، یک دست روی جرز آجری و نگاهش به سمت انتهای گذرگاه. تنه سه‌چهارم به دوربین. گذرگاه باید عمق داشته باشد: ردیف طاق‌های آجری یکسان که یکی پس از دیگری تا دوردست کوچک می‌شوند و یک نقطه روشن در انتها می‌سازند. آجرهای کهنه با بندکشی فرسوده، کف سنگی ناهموار، و لکه‌های رطوبت در پای دیوار. از دهانه‌های کناری طاق‌ها، زاینده‌رود و آن‌طرف رودخانه دیده می‌شود: درختان چنار، پیاده‌رو، و نور روز که تند و روشن است در مقایسه با داخل. این تضاد نور را جدی بگیر: داخل گذرگاه در سایه گرم آجری است و دهانه‌ها بسیار روشن‌اند، و باریکه‌های نور از آنها روی کف و روی نیم‌رخ او می‌افتند. غبار ریز در نور. پالت آجری، کرم و سبز درختان. پرداخت نهایی عکاسی سفر واقعی باشد نه رندر: هم‌خوانی کامل نور و سایه بین شخص و مکان، عمق میدان مناسب، و دانه بسیار ظریف. هیچ نوشته خوانایی در تصویر نباشد.