ویرایش تصویر

این شخص را در کوچه‌های سرخ ابیانه بنشان. چهره باید صد درصد همان بماند: استخوان‌بندی صورت، فاصله چشم‌ها، خط ابرو، فرم بینی و لب، رنگ پوست و مدل مو عینا از عکس مرجع بیاید. هیچ چیز را زیباتر، جوان‌تر یا لاغرتر نکن. او در یک کوچه باریک شیب‌دار ایستاده، شانه‌اش نزدیک دیوار، و به سمت دوربین برگشته. روسری سفید گلدار ابیانه‌ای بر سر و شال زرشکی روی شانه. ابیانه را درست بساز: خانه‌های خشتی با کاهگل سرخ مایل به قرمز که رنگ غالب کل تصویر است، پنجره‌ها و ایوان‌های چوبی مشبک با قاب‌های چوبی کهنه، درهای چوبی دولنگه با کوبه‌های فلزی، و بام‌های پلکانی که یکی بالای دیگری رفته. کوچه سنگ‌فرش ناهموار است و در وسط آن یک جوی باریک آب می‌رود. چند پله در ادامه کوچه بالا می‌رود. جزئیات: یک درخت گردوی پیر که شاخه‌اش از بالای دیوار بیرون زده، گلدان‌های شمعدانی روی طاقچه، و طنابی با چند لباس رنگی. نور را نور اواخر بعدازظهر بگذار: آفتاب مایل که یک دیوار کوچه را روشن و دیوار مقابل را در سایه می‌گذارد، و سرخی کاهگل را شعله‌ور می‌کند. پرداخت نهایی عکاسی سفر واقعی باشد نه رندر: هم‌خوانی کامل نور و سایه بین شخص و مکان، عمق میدان مناسب، و دانه بسیار ظریف. هیچ نوشته خوانایی در تصویر نباشد.