ویرایش تصویر

این شخص را به یک بافنده پشت دار قالی تبدیل کن، با نسبت تصویر ۴:۳. چهره باید صد درصد همان بماند: استخوان‌بندی صورت، فاصله چشم‌ها، خط ابرو، فرم بینی و لب، رنگ پوست و مدل مو عینا از عکس مرجع بیاید. هیچ چیز را زیباتر، جوان‌تر یا لاغرتر نکن. توجه کن که اینجا او دارد فرش می‌بافد؛ خودش به فرش تبدیل نمی‌شود. چهره و بدن باید کاملا عکاسی و واقعی بمانند. او روی یک نیمکت چوبی باریک پشت دار قالی نشسته، تنه کمی به جلو، دست راست در حال گره زدن یک نخ پشمی لاکی و دست چپ نخ‌های چله را جدا نگه داشته. کنار دستش قلاب و قیچی مخصوص و یک شانه فلزی آویزان است. دار قالی را دقیق بساز: نخ‌های چله عمودی و کشیده، بخش بافته‌شده پایین که حدود یک سوم فرش تمام شده و نقش لچک‌ترنج در آن پیداست، و کلاف‌های رنگی پشم که از میله بالا آویزان‌اند: لاکی، سرمه‌ای، عسلی و سبز زنگاری. کارگاه یک اتاق ساده با دیوار کاهگلی است و یک پنجره بلند در سمت چپ. نور را نور پهن روز از همان پنجره بگذار که از پهلو به نخ‌ها بتابد و پرز پشم را بیرون بکشد، با سایه ظریف انگشت‌ها روی بافت. پرداخت نهایی باید عکاسی مستند واقعی باشد نه رندر: عمق میدان کم، بافت واقعی پوست و پارچه، دانه بسیار ظریف، و هم‌خوانی کامل نور بین چهره و محیط.