ویرایش تصویر

این چهره را به یک فرش دستباف تبدیل کن که تصویرش با گره بافته شده است، با نسبت تصویر ۳:۴. مهم این است که تصویر نهایی خودش فرش باشد، نه عکسی که روی فرش افتاده. یعنی هر جزء چهره باید از گره‌های پشمی ساخته شده باشد. چین‌های پیشانی، ریش سفید، لبه کلاه و برق چشم‌ها همه باید هنوز خوانا بمانند و شباهت حفظ شود، اما با دقتی که بافت اجازه می‌دهد. ساختار بافت را واضح نشان بده: ردیف‌های افقی گره که در تمام سطح تصویر ادامه دارند، پله‌پله شدن ملایم خطوط منحنی به دلیل شبکه گره‌ها، و پرز کوتاه و یکدست پشم. در نمای نزدیک باید تک‌تک گره‌ها قابل شمردن باشند. پالت رنگ را به رنگ‌های طبیعی فرش تبریز محدود کن: لاکی، سرمه‌ای، عسلی، شتری، کرم و سبز زنگاری. تعداد رنگ‌ها کم باشد، چون یک بافنده با شمار محدودی دوک کار می‌کند؛ سایه‌روشن چهره باید از کنار هم نشستن همین رنگ‌ها ساخته شود. دورتادور چهره یک حاشیه فرش با نقش هندسی و تکرارشونده ببند، و در چهار گوشه نقش لچک بگذار. پهنای حاشیه در هر چهار طرف یکسان باشد. در لبه پایین، ریشه‌های سفید و گره‌خورده فرش را نشان بده. فرش را روی یک دیوار کاهگلی آویزان کن، با کمی موج و افتادگی طبیعی در سطح پارچه. نور مایل از سمت چپ بتابان تا پرز بلند شود و بافت سایه بیندازد. پرداخت نهایی عکاسی واقعی با عمق میدان کم باشد، طوری که مرکز تصویر تیز و لبه‌های دور کمی نرم باشند.