ویرایش تصویر

این چهره را به یک نگارگری ایرانی به سبک مکتب هرات تبدیل کن، با نسبت تصویر ۳:۴. ویژگی‌های صورت باید قابل بازشناسی بماند: همان فرم بیضی صورت، همان ابروهای پرپشت پیوسته، همان بینی و همان نگاه آرام رو به پایین. اما همه‌چیز باید به زبان نگارگری بازنویسی شود، نه اینکه عکس با فیلتر پوشانده شود. چهره را با پرداخت تخت و بدون سایه‌پردازی حجمی بکش، با خط‌های نازک و مطمئن قلم‌گیری در دورتادور. چشم‌ها را بادامی و کشیده کن، ابروها را کمانی و پیوسته، و لب‌ها را کوچک و غنچه‌ای، همان‌طور که در نگاره‌های صفوی می‌بینیم. پوست را عاجی یکدست بگذار با سرخی بسیار ملایم روی گونه. او را نشسته در باغی بنشان که پرسپکتیو ندارد و همه‌چیز در یک صفحه چیده شده: درخت شکوفه، بوته‌های گل سرخ، جوی آبی با خطوط موج نقره‌ای، و آسمان طلایی بدون ابر. شال فیروزه‌ای را نگه دار و لباس را به یک قبای بلند با نقش اسلیمی ریز تبدیل کن. دورتادور تصویر یک حاشیه تذهیب بکش: نوارهای باریک لاجوردی و طلایی با نقش‌های اسلیمی و ختایی درهم‌تنیده، با دقت و تقارن کامل. پهنای حاشیه یکنواخت باشد. رنگ‌ها باید کانی و درخشان باشند: لاجورد، شنگرف، زنگار، و طلای واقعی که در نور برق می‌زند. کل اثر را روی کاغذ کهنه و مایل به عسلی بنشان، با بافت ریز الیاف و لکه‌های زمان. پرداخت نهایی باید عکسی از یک برگ نگارگری واقعی در یک مرقع باشد.