ویرایش تصویر

این شخص را به یک مجسمه برنزی در فضای شهری تبدیل کن، با نسبت تصویر ۳:۴. چهره باید صد درصد همان بماند: استخوان‌بندی صورت، فاصله چشم‌ها، خط ابرو، فرم بینی و لب، رنگ پوست و مدل مو عینا از عکس مرجع بیاید. هیچ چیز را زیباتر، جوان‌تر یا لاغرتر نکن. مجسمه باید تمام‌قد و کمی بزرگ‌تر از اندازه طبیعی باشد، ایستاده روی یک پایه سنگی گرانیتی خاکستری. حالت بدن آرام و باوقار: یک دست پشت کمر، دست دیگر کتابی بسته را گرفته، سر کمی بالا و نگاه به دوردست. لباس همان کت پشمی و پیراهن یقه‌دار است، اما حالا در برنز ریخته شده، با چین‌های سنگین و قاطع. سطح برنز را واقعی نشان بده: پتینه سبز زنگاری در فرورفتگی‌ها و لای چین‌ها، برنز تیره و براق روی برجستگی‌ها، و چند رگه روشن‌تر جایی که باران شسته است. لکه‌های کوچک اکسید روی شانه‌ها. صحنه را در یک پارک شهری در تهران بگذار: درختان چنار بلند پشت سر، یک نیمکت چوبی در گوشه پایین چپ، پیاده‌روی سنگ‌فرش، و چند رهگذر محو و بسیار کوچک در دوردست. روی پایه هیچ نوشته یا پلاکی نگذار؛ سنگ باید لخت باشد. نور را نور اواخر بعدازظهر بگذار: آفتاب مایل از سمت راست که لبه شانه و گونه مجسمه را روشن می‌کند و سایه‌ای بلند روی سنگ‌فرش می‌اندازد. پرداخت نهایی عکاسی واقعی با عمق میدان کم، پس‌زمینه نرم و بافت دانه‌دانه برنز در نزدیک.