ویرایش تصویر

این چهره را روی یک پشت‌بام شهری کنار بند رخت بنشان، با نسبت تصویر ۳:۴. چهره باید صد درصد همان بماند: استخوان‌بندی صورت، فاصله چشم‌ها، خط ابرو، فرم بینی و لب، رنگ پوست و مدل مو عینا از عکس مرجع بیاید. هیچ چیز را زیباتر، جوان‌تر یا لاغرتر نکن. او روی پشت‌بام ایستاده، میان دو بند رخت که ملافه‌های سفید و روتختی گلدار از آنها آویزان است. یک دست بالا رفته و گیره‌ای را به بند می‌زند، تنه کمی کشیده، و سرش به سمت دوربین برگشته با نگاهی آرام. پارچه‌ها باید زنده باشند: باد آنها را باد کرده و موج انداخته، لبه‌ها بالا رفته، و نور از پشت از میان ملافه سفید رد شده و آن را شفاف کرده. سایه نرم پارچه‌ها روی صورت و شانه او می‌افتد و حرکت می‌کند. پشت‌بام را واقعی بساز: کف ایزوگام خاکستری، لبه دیوار آجری کوتاه، یک کولر آبی زنگ‌زده، آنتن‌های قدیمی، و چند گلدان شمعدانی در گوشه. پشت سر، پشت‌بام‌های تهران تا افق و خط کوه البرز در غبار. نور را نور اواخر بعدازظهر بگذار: طلایی و مایل از سمت راست، با هوای کمی غبارآلود شهری. پرداخت نهایی باید عکاسی مستند واقعی باشد نه رندر: عمق میدان کم، بافت واقعی پوست و پارچه، دانه بسیار ظریف، و هم‌خوانی کامل نور بین چهره و محیط.