ویرایش تصویر

این چهره را داخل واگن مترو بنشان، با نسبت تصویر ۳:۴. چهره باید صد درصد همان بماند: استخوان‌بندی صورت، فاصله چشم‌ها، خط ابرو، فرم بینی و لب، رنگ پوست و مدل مو عینا از عکس مرجع بیاید. هیچ چیز را زیباتر، جوان‌تر یا لاغرتر نکن. او در واگن ایستاده و با یک دست میله عمودی را گرفته، شانه به دیواره تکیه داده و کوله‌ای روی یک شانه دارد. نگاهش مستقیم به دوربین است، آرام و بی‌تفاوت، در میان شلوغی. واگن را واقعی بساز: صندلی‌های آبی دو طرف، میله‌های فلزی عمودی و افقی، دستگیره‌های آویزان، و ده تا دوازده مسافر دیگر که بعضی نشسته و بعضی ایستاده‌اند و همه کمی خارج از فوکوس‌اند. یکی به گوشی نگاه می‌کند، یکی چشم‌هایش بسته است. پنجره‌ها تاریک‌اند چون قطار در تونل است، و بازتاب داخل واگن روی شیشه دیده می‌شود. هیچ تابلو و هیچ نوشته خوانایی در واگن نباشد. حرکت را حس کن: کمی تاری حرکتی در حاشیه قاب و در دست کسی که تکان خورده، اما چهره او کاملا تیز. نور را نور سرد و یکدست مهتابی سقف بگذار، با یک بازتاب ملایم روی فلز میله‌ها. پالت آبی‌خاکستری و سرد. پرداخت نهایی باید عکاسی مستند واقعی باشد نه رندر: عمق میدان کم، بافت واقعی پوست و پارچه، دانه بسیار ظریف، و هم‌خوانی کامل نور بین چهره و محیط.