ویرایش تصویر

این چهره را در میان یک توفان گردوغبار بنشان، با نسبت تصویر ۴:۳. چهره باید صد درصد همان بماند: استخوان‌بندی صورت، فاصله چشم‌ها، خط ابرو، فرم بینی و لب، رنگ پوست و مدل مو عینا از عکس مرجع بیاید. هیچ چیز را زیباتر، جوان‌تر یا لاغرتر نکن. او در فضای باز ایستاده، شالی نازک را با یک دست جلوی دهان و بینی گرفته، چشم‌ها نیمه‌بسته در برابر باد، و سرش کمی به یک طرف چرخیده. بخشی از پیشانی و چشم‌ها باید کاملا دیده شوند تا چهره قابل تشخیص بماند. هوا پر از غبار معلق است: یک پرده نارنجی مایل به خاکی که هرچه دورتر می‌رویم غلیظ‌تر می‌شود، تا جایی که در بیست متری همه چیز در آن گم می‌شود. این افت دید باید تدریجی و باورپذیر باشد. ذرات را در لایه‌های مختلف نشان بده: دانه‌های درشت‌تر که نزدیک دوربین و کمی تار از حرکت‌اند، و غبار ریزتر که فضا را پر کرده. چند رشته غبار که در جهت باد کشیده شده‌اند. گرد روی موها، ابروها، شانه‌ها و پارچه شال نشسته و لایه‌ای مات روی همه چیز انداخته. پشت سرش فقط شبح محو یک دیوار کاهگلی و یک درخت تک دیده می‌شود. نور را نور خورشیدی بگذار که از میان غبار رد شده: بدون سایه تند، پخش و نارنجی، با یک قرص کم‌رنگ خورشید که از میان غبار پیداست. پالت خاکی، نارنجی و قهوه‌ای. پرداخت نهایی عکاسی واقعی باشد نه رندر، با هم‌خوانی کامل نور و سایه، عمق میدان مناسب و دانه بسیار ظریف.