صدا

[مرد | آواز دشتی] خدایاااا... من زِ حَرَم غریبم کوتبیییبم... کوتبیییبم از این دنیا، بی‌نصیبم کوتبیییبم... کوتبیییبم خدایاااا... دلُم چه بی‌قراره هی روزگارُم، غم میاره هر جا که رفتم، در به روم بست قسمت چرا با من چنین کرد؟ [زن | جواب‌خوانی] آخ اَمااان... اَمان زِ روزگار آخ اَمااان... دلُم شده بی‌قرار الااا یار... غریبی یا غریب بگو چرا... نصیبت شد فراق؟ [مرد] من غریییبم... غریییبم کوتبیییبم... کوتبیییبم نه هم‌زبون، نه هم‌قدم دارُم نه سایه‌ای بالای سر دارُم خدایاااا... به دادِ من برس دلم شکسته، ولی صدام نرس هر چی صدا کردم، جوابم نیومد هر چی دویدم، سرابم نیومد [زن | کشیده] وااای اَمان... اَمان اَمان از این دلِ خسته، از این زمستان الااا یار... چشماتو وا کن به حالِ این دل، یه نگاهی کن [مرد | اوج] خدایاااااا... خداااایااااا... من غرییییبم... غرییییبم... کوتبییییبم... کوتبییییبم... آخ اَمااان... اَمان اَمان چه سخته زندگی، واسه آدمِ غریب آخ اَمااان... اَمان اَمان چه سرده دنیا، واسه دلِ بی‌نصیب... [زن + مرد | جواب‌خوانی] مرد: خدایاااا... زن: وای اَمان... مرد: من غریییبم... زن: آخ غریییب... مرد: کوتبییییبم... زن: کوتبییییبم... هر دو: خدایاااا... خودت به دادم برس که غیرِ تو، کسی ندارُم... [پایان | خیلی آرام و کشیده] خدایاااا... من غریییبم... کوتبییییبم... کوتبییییبم... آخ اَمااان... آخ اَمااان...