ویرایش تصویر

یک عکسِ شبانه با دوربینِ یکبارمصرفِ ارزان، فوق‌واقع‌گرایانه و با نسبت تصویر ۴:۳ ایجاد کن که تمام عیب‌های آن نوع دوربین را داشته باشد. از عکس مرجعِ آپلودشده به‌عنوان منبع اصلی برای هویت افراد استفاده کن. چهره هر سه نفر، ویژگی‌های صورت، مدل مو، لباس و ترتیبِ ایستادنشان کنار هم را دقیقاً همان‌طور که در تصویر هست حفظ کن. هیچ‌کس را حذف یا اضافه نکن، جای آن‌ها را عوض نکن و صورت‌ها را با هم قاطی نکن. صحنه را از روز به شب ببر. فلشِ مستقیم و سختِ دوربین باید تمام نورِ تصویر را بسازد: صورت‌ها روشن و کمی سوخته، لباس‌ها پرکنتراست، و همه‌چیزِ پشتِ سر به‌سرعت در تاریکیِ مطلق فرو برود. پس‌زمینه فقط باید چند لکه نورِ محوِ دور باشد. رنگ‌ها را عمداً خراب کن. تعادل سفیدی باید کاملاً اشتباه باشد و کل قاب به سبز و زرد بزند، اشباع بالا برود و کنتراست سخت شود، طوری‌که سایه‌ها بدونِ جزئیات بسته شوند. عیب‌های فیزیکیِ فیلمِ ارزان را اضافه کن: دانه درشت و آشکار در تمام قاب، وینیتِ تیره در چهار گوشه، یک نشتِ نورِ نارنجی که از لبه راستِ کادر به داخل کشیده شده، و نرمیِ فوکوس روی صورت‌ها چون دوربین فوکوسِ ثابت دارد. در گوشه پایینِ راست مهرِ تاریخِ آنالوگ را با ارقامِ نارنجیِ نقطه‌ای بگذار: «۰۴ ۷ ۲۵». حالتِ چهره‌ها باید همان خنده بی‌تکلفِ عکس اصلی بماند، اما زیر نورِ فلش کمی اغراق‌شده و ناگهانی دیده شود، انگار درست وسط خنده غافلگیر شده‌اند. از پرداختی استفاده کن که هیچ ردی از دوربین دیجیتال یا اصلاح رنگِ حرفه‌ای ندارد؛ تصویر باید دقیقاً مثل یک اسکنِ خام از نگاتیوِ یکبارمصرف به نظر برسد.