تصویر

یک اینفوگرافیکِ تاریخیِ مصور و نفیس، در حد یک پوستر آموزشیِ موزه‌ای، با نسبت تصویر ۴:۳ ایجاد کن. کل اثر باید روی یک کاغذِ کهنه و دست‌ساز به رنگ کرم نشسته باشد، با بافت ریزِ الیاف، لکه‌های ملایمِ کهنگی، یک چین‌خوردگیِ نرم و لبه‌های اندکی ساییده، مثل نقشه‌ای که سال‌ها تا شده و باز شده است. در بالای صفحه عنوان «سلسله‌های ایران» را با حروفی درشت و باوقار بنویس. در میانه قاب یک خط زمانِ افقیِ ضخیم بکش که از راست به چپ پیش می‌رود و در دو انتها به‌نرمی محو می‌شود. روی این خط دقیقاً شش گره بگذار و زیر هر کدام نام دوره را بنویس: «هخامنشیان»، «سلوکیان»، «اشکانیان»، «ساسانیان»، «سامانیان»، «صفویان». فاصله گره‌ها روی خط باید با طولِ واقعیِ هر دوره متناسب باشد، نه یکسان؛ دوره‌های کوتاه فشرده و دوره‌های بلند کشیده دیده شوند. بالای هر گره یک تصویرسازیِ کوچک و دقیق از نمادِ شاخصِ همان دوره قرار بده: پلکان و سرستونِ گاودوسر برای هخامنشیان، ستونِ یونانی‌مآب برای سلوکیان، کمانِ سوارِ در حال تیراندازی برای اشکانیان، طاقِ بلندِ آجری برای ساسانیان، کاسه سفالینِ نقش‌دار برای سامانیان و گنبدِ کاشی‌کاریِ فیروزه‌ای برای صفویان. همه این نقش‌ها باید یک زبانِ تصویریِ مشترک داشته باشند: خطیِ ظریف، تک‌رنگ و با جزئیاتِ ریز و دقیق. زیر نام هر دوره بازه زمانیِ آن را با عددِ فارسی و با قلمی ریزتر بنویس. میان گره‌ها خطوطِ نازکِ تقسیم بکش تا فاصله قرن‌ها خوانده شود. رنگ‌گذاری را محدود نگه دار: اخرا، لاجورد و طلاییِ کهنه روی زمینه کرم، بدون هیچ رنگِ اشباع یا مدرن. دور تا دور صفحه یک حاشیه تزیینی با نقشِ هندسیِ ایرانی بکش که باریک، متقارن و دقیق باشد. از نور یکنواخت و ملایم، فوکوس دقیق روی جزئیاتِ نقش‌ها، کیفیت چاپِ آرشیوی و ترکیب‌بندیِ متعادل و خوانا استفاده کن. تمام نوشته‌ها باید فارسی، کاملاً درست، متصل و با ترتیب راست‌به‌چپ باشند.