ویرایش تصویر

از این چهره یک کارت شناسایی آویزان بساز، با نسبت تصویر ۳:۴. چهره باید صد درصد همان بماند: استخوان‌بندی صورت، فاصله چشم‌ها، خط ابرو، فرم بینی و لب، رنگ پوست و مدل مو عینا از عکس مرجع بیاید. هیچ چیز را زیباتر، جوان‌تر یا لاغرتر نکن. یک کارت شناسایی پلاستیکی عمودی که از یک بند پارچه‌ای سرمه‌ای آویزان است و جلوی یک پیراهن خاکستری تیره و خارج از فوکوس تاب می‌خورد. دوربین نزدیک است و فقط کارت و کمی از بند در قاب است. روی کارت: در بالا یک نوار رنگی فیروزه‌ای به پهنای کارت. زیر آن عکس همین شخص در یک کادر مربع با گوشه‌های گرد، پرتره رسمی رو به دوربین. زیر عکس و وسط‌چین، با فونت فارسی ضخیم مشکی دقیقا این نام را بنویس: کامران رستمی. زیر آن با فونت ریزتر خاکستری دقیقا این عبارت را بنویس: مهندس ارشد. در پایین کارت با حروف ریز دقیقا این عدد را بنویس: ۲۴۷۱. هیچ نوشته دیگری و هیچ لوگویی روی کارت نباشد و هیچ گیومه یا علامت نقل‌قولی کشیده نشود. پلاستیک را واقعی نشان بده: سطح براق با یک بازتاب کشیده نور، لبه‌های کمی ساییده، و سوراخ بالا که بند از آن رد شده. عمق میدان بسیار کم: کارت تیز، بند و پیراهن نرم. نور نرم از روبه‌رو. پرداخت نهایی باید عکاسی واقعی باشد نه رندر، با بافت درست ماده، لبه‌های تمیز و دانه بسیار ظریف.