ویرایش تصویر

این شخص را به یک خلبان در کابین هواپیما تبدیل کن، با نسبت تصویر ۴:۳. چهره باید صد درصد همان بماند: استخوان‌بندی صورت، فاصله چشم‌ها، خط ابرو، فرم بینی و لب، رنگ پوست و مدل مو عینا از عکس مرجع بیاید. هیچ چیز را زیباتر، جوان‌تر یا لاغرتر نکن. او روی صندلی سمت چپ کابین نشسته، یونیفرم سرمه‌ای با پیراهن سفید و دوش‌بند چهار خط طلایی، هدست روی سر با میکروفن کنار دهان. یک دست روی اهرم گاز و سر کمی به سمت دوربین چرخیده، با نگاهی آرام و مطمئن. کابین را واقعی بساز: صفحه‌های نمایشگر روشن با نمودارها و خطوط رنگی که از این زاویه ریز و ناخوانا هستند، ده‌ها کلید و دکمه روی سقف و پنل میانی، فرمان جلوی زانوها، و شیشه‌های بزرگ جلو. هیچ متن خوانایی روی هیچ صفحه‌ای نباشد. بیرون از شیشه، آسمان بالای ابر در ارتفاع دیده می‌شود: لایه ابر سفید پایین، افق منحنی و آسمان آبی عمیق که به بالا تیره‌تر می‌شود، و خورشید پایین در سمت راست. نور را ترکیبی بگذار: نور سرد و آبی روز از شیشه جلو روی صورت، و درخشش ضعیف نارنجی صفحه‌ها از پایین. کنتراست متوسط. پرداخت نهایی باید عکاسی مستند واقعی باشد نه رندر: عمق میدان کم، بافت واقعی پوست و پارچه، دانه بسیار ظریف، و هم‌خوانی کامل نور بین چهره و محیط.