تصویر

یک عکس مستند و واقع‌گرایانه با قاب عمودی بساز: کودکی با لباس‌های روستایی و قدیمی، شلوار و جلیقه و کلاه لبه‌دار بزرگ، روی دامنه‌ای چمن‌پوش نشسته باشد. کودک یک دستش را به صورتش تکیه داده و با حالتی آرام، خسته و اندیشناک به دوربین نگاه کند. یک بره سفید و پشمالو در کنار او، نزدیک زانوهایش نشسته باشد. پشت سر کودک یک بقچه یا کیسه بزرگ پارچه‌ای و فرسوده قرار بگیرد که روی زمین افتاده و با بند بسته شده است. پس‌زمینه کوهستانی و مه‌آلود با آسمانی ابری و خارج از فوکوس باشد؛ پیش‌زمینه چمن‌ها و بافت زمین کمی واضح‌تر دیده شوند. ترکیب‌بندی طبیعی و صمیمی، با کودک و بره در سمت راست قاب و بقچه در سمت چپ، از زاویه‌ای کمی پایین‌تر از سطح چشم. تصویر تقریبا سیاه‌وسفید باشد اما کاملا بی‌رنگ نشود: فقط حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد رنگ باقی بماند، با ته‌رنگ بسیار ظریف و گرم سپیا در پوست، لباس، بقچه و علف‌ها، در حالی که آسمان و کوه‌های پس‌زمینه سرد و کم‌رنگ باقی بمانند. اشباع رنگ بسیار پایین، کنتراست ملایم، نور طبیعی و نرم، فضای نوستالژیک، آرام، غمگین و لطیف، با حس یک عکس قدیمی و مستند.